WATERTANDEN EVEN OMFIETSEN NAAR ANTWERPEN
2009 - week 4
"Oh ja, dat is waar ook! Watertanden!" Vandaag krijg ik bezoek van buiten de stad. Dan wil je Den Haag natuurlijk op z’n best laten zien. De leukste winkels, de gezelligste straatjes, buurtkroegjes en restaurants. Om niet te verzanden in ouwe vertrouwde clichés van het type ´maaltijdsalade op de Grote Markt´, of ´een Lanternapizza´, besloot ik eens verder te kijken dan mijn neus lang is en vijf minuten verder te fietsen.
Vijf minuten fietsen en we zitten in Antwerpen. Althans, zo lijkt het. Restaurant Watertanden zit aan een van de leukste, maar meest verstopte straatjes van Den Haag, de Mallemolen. Ik was het eerlijk gezegd even vergeten. Als je deze pijpenla binnenloopt, krijg je meteen zin in lekker eten en drinken. Een soort je-ne-sais-quoi-vakantiegevoel overvalt je. Het ruikt lekker hier. Naar comfort food. Gegrild vlees, tijm, aardappeltjes.
De inrichting is een mix van industriële elementen, kunst en tierelantijn: bakstenen muren, servetten van HEMA-theedoeken, lichtroze tulpjes en een ratjetoe van tafeltjes met grappige opschriften en illustraties. Aan de muren allerlei kunstwerkjes, de keuken lijkt wel een rokend en stomend tuinhuisje, middenin het restaurant.
De kaart is puur en simpel en toch duurt het lang voor we een keuze hebben gemaakt, want er valt van alles te zien. Van een dozijn blonde dames en een koffiezettende kok, tot uitgelaten collega´s die fles na fles laten aanrukken.
We gaan voor een paar Watertandenklassiekers: witlofsalade met truffelaardappeltjes (€6) en gegrilde biologische entrecote (€19) en twee gerechten van de maandelijks wisselende kaart: salade van eendenborst met siroop van marsala (€8,50) en een stoofschotel met pruimen en puree (€17). De smaken zijn puur, goed en zonder opsmuk. Al het vlees op de kaart is dan ook biologisch, de vis is verantwoord. Die ideologie gaat verder als spaarlampjes aan de muur en zit in je glas als biologische wijn (hele goede trouwens, die Franse rode). We sluiten af met een punt fluweelzachte brownie-chocoladetaart met perfect droog korstje en on-Nederlands goede koffie. "Den Haag heeft echt charme" zegt mijn date. Met plaatsvervangende trots kan ik concluderen dat het goed was even verder te fietsen. Voor degenen die het ook even vergeten waren: Watertanden, echte aanrader!
AMSTERDAM - Komen een tandarts en een advocaat een snackbar
binnen, zegt de ene tegen de andere: kopen, leeghalen en een restaurant
van maken? "Ehm... zo ging het niet helemaal", lacht Toon van Mierlo.
"Maar om een lang verhaal kort te maken: we hadden het allebei een
beetje gehad met onze eerste beroepen." We is naast chef-kok
Van Mierlo gastheer Dick Keulemans. Precies op het moment dat beiden
een nieuwe uitdaging wel konden gebruiken, stuitten ze op een leegstaande
snackbar in het Haagse.
"Wat een smeerboel was dat", herinnert Van Mierlo zich nog. "We
hebben genoeg bakken vet naar buiten moeten sjouwen, maar toen het
leeg was vonden we het wel mooi." Hun idee? "Dat begon bij de muur.
We vonden de muur onbewerkt zo mooi dat we daar alleen maar een
laagje verf overheen hebben gezet. Zo’n muur vertelt iets over het
karakter van een pand, meer dan zo’n strakgetrokken muur in elk
geval."
Op 10 april 2003 opende ’Watertanden’ haar deuren. De lijn van de
rauwe muur werd doorgetrokken naar in elkaar geknutselde tafeltjes
en rommelige kunstwerkjes aan de muur. De belangrijkste kenmerken
van ’Watertanden’ zouden het ongedwongen sfeertje en de eenvoudige
uitvoering van alles zijn. "We houden allebei niet van tenten waar
het ego van baas en personeel groter is dan het plezier van de gasten.
’Watertanden’ moest daarom ongedwongen gezelligheid uitstralen."
In die opzet zijn de tandarts en de advocaat aardig geslaagd. "Zolang
je maar dicht bij jezelf blijft, is alles mogelijk", aldus entrepreneur
Van Mierlo. "Kijk, de top zullen wij niet halen, dus dat moeten
we ook niet pretenderen. Dan kun je het beter wat eenvoudiger houden."
Bediening: vriendelijk, jong, soms gehaast
Publiek: gemêleerde vaste klantenkring plus nieuwsgierigen
Sfeer: gezellig, huiskamersfeertje
Prijzen: voorgerechten: o.a. filodeeg uit de oven gevuld
met bulgur, feta en paprikasaus € 5, halfgaar geschroeide coquilles
met garnalenmayonaise € 8; hoofdgerechten: o.a. zacht gestoofde
biologische lamsbout met honing en witte wijn € 18, kabeljauw
uit de oven met amandel-knoflookmayonaise € 18; desserts vanaf
€ 4,50; lunchgerechten vanaf € 3,50.
Bron: Telegraaf, do 6 april
2006
TV debuut! Watertanden heeft haar TV debuut succesvol
doorstaan. In het programma Beleef
Den Haag, op de locale zender TV West, bezoekt Chef-kok Pierre
Wind wekelijks een (bijzonder) restaurant in Den Haag. De beloning
gebeurt in appeltjes: eentje is slecht en vijf appels is DE TOP!!
Watertanden behaalde maar liefst 4 appeltjes, een resultaat om trots
op te zijn. Op naar de vijf!
Stereotypes: the ugly business of dumbing ourselves down.
City stereotypes are especially amusing in the Land of Categorizing:
Amsterdam doesn't like Rotterdam's roughness; Rotterdam thinks Amsterdam
is a bunch of white toast hippies; Den Haag is nothing but suits,
yawnnnn.
We however, know better. I've found a nice exception. Called Watertanden,
it's the kind of place that spells doom for stereotypes. Located
on a hip alley street in Den Haag. Watertanden is a small delight
of understatement, run by nice, competent people for a relaxed clientèle.
Fighting the Dutch prejudice for too-pretty-clean, owners Mierlo
and Keulemans let the decay of open brick work and cement stay (sealed
with a clear varnish), celebrating the Italian deterioration as
decor. "I wanted to create a Mediterranean feel - the jigsaw
tables can be made to be one long table or broken up. I like the
flexibility," Toon van Mierlo, formerly one of the driving
forces at Festine Lenta in Amsterdam, explains to me. Indeed, Watertanden
begs lounging with friends or a pit stop before a night out. With
a variety of international dishes and Med delights, Watertanden
is absolutely a summer pick that can succeed into the colder months.
